[ سوره النحل ‹ 16 › : آيات 65 تا 67 ] وَ اللَّه أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِه الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ‹ 65 › وَإِنَّ لَكُمْ فِي الأَنْعامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِه مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَدَمٍ لَبَناً خالِصاً سائِغاً لِلشَّارِبِينَ ‹ 66 › وَمِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَالأَعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْه سَكَراً وَرِزْقاً حَسَناً إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ‹ 67 › ترجمه : 65 - خداوند از آسمان آبى فرستاد ، و زمين را بعد از آنكه مرده بود حيات بخشيد در اين نشانه روشنى است براى جمعيتى كه گوش شنوا دارند ! 66 - و در وجود چهار پايان براى شما ( درسهاى ) عبرتى است ، از درون شكم آنها از ميان غذاهاى هضم شده ، و خون ، شير خالص و گوارا به شما مىنوشانيم ! 67 - و از ميوه‌هاى درختان نخل و انگور مسكرات ( ناپاك ) و روزى خوب و پاكيزه مىگيريد در اين روشنى است براى جمعيتى كه انديشه مىكنند . تفسير : آبها ، ميوه‌ها ، دامها بار ديگر به بيان نعمتها و مواهب گوناگون پروردگار باز مىگردد ، كه